Over ons

Facebooktwitter

Mijn naam is Petra Meirink.
Al heel jong was ik veel in de gymzalen van onze stad te vinden. Dankzij mijn ouders snuffelde ik als jong kind aan verschillende sporten om al gauw te kiezen voor dansen, turnen en gymnastiek; allemaal sporten waarbij bewegingscoördinatie heel belangrijk, misschien wel belangrijker dan kracht zijn.
Ik danste eerst in een peuterdansgroep en ging vanaf mijn 5e verjaardag naar een plaatselijke balletschool. Ik turnde in de keurgroepen van verschillende verenigingen en kwam op 10jarige leeftijd uiteindelijk bij Wilfried Quer terecht. Deze meester had tot een blessure die het hem onmogelijk maakte op internationaal niveau aan wedstrijden deel genomen. Van hem leerde ik twee essentiële dingen:
1. Gezondheid gaat altijd voor!
2. Techniek! Techniek is belangrijker dan kracht.

Het begin
Naast turnen leerden wij op nog steeds jonge leeftijd ons lichaam te respecteren en vooral analytisch naar beweging te kijken. Ik hoor hem nog zeggen: “Trainen is goed en belangrijk, niet opgeven is belangrijk, oefenen om te verbeteren is belangrijk, wedstrijden winnen is belangrijk. Maar…als je moe wordt, dan groeit de kans op blessures en dan gaat gezondheid altijd voor…voor trainingssucces, voor het behalen van een hoger niveau, zelfs voor winnen.”
Hij liet ons de techniek van een beweging bestuderen, in stukjes hakken, elk stukje stapje voor stapje oefenen en de eigen beweging zo verfijnen omdat “dit je verder brengt…”
En stiekem, meer intuïtief, heb ik hier de rest van mijn leven steeds weer baat aan gehad….

Klassiek Ballet, Moderne Dans, Nieuwe Dans
Langzaamaan koos ik meer voor de dans. Tijdens mijn beroepsopleiding moest ik anatomie bestuderen. Ik las boeken en bekeek plaatjes en modellen. Ik leerde de namen van oneindig veel spieren uit mijn hoofd die ik volgens mijn meester allemaal voor een kleine beweging zoals een “plié” nodig had. …
En na de beroepsopleiding vergat ik dit allemaal net zo snel weer.
In mijn tweede jaar kreeg ik veel last van pijn in mijn knie. De orthopeed constateerde een vorm van artrose en adviseerde me om te stoppen met dansen als ik wilde voorkomen dat mijn knie volledig verstijfde.
Ik stopte niet. Ik trainde echter vele maanden niet meer “op spitze”, maar verbeterde mijn technieken op “halve spitze”. De pijn in mijn knie verdween…
Na de klassieke beroepsopleiding wisselde ik van dansstijl en bekwaamde me in de Moderne Dans door in verschillende moderne Ensembles te dansen. Naast het werk van “zoveel spierkracht mogelijk” werd nu de nadruk gelegd op de Expressie. Mijn reeds ontwikkeld lichaamsbewustzijn werd ruimschoots aangevuld met kennis over emoties en hun invloed op lichaamshouding.
Hieraan had ik profijt toen ik in juli 1997 de Nieuwe Dans voor mezelf ontdekte. Ik maakte kennis met Release-technieken waarbij de kracht juist in de ontspanning ligt. In de wereld van de Nieuwe Dans kwam ik steeds weer dezelfde andere disciplines tegen. Mijn leraren en collegae waren beïnvloed door hun eigen bewegings-geschiedenis  en namen dit mee in de choreografieën. Steeds terugkerende begrippen waren Aikido, Shiatsu, Yoga, Contemplatie, Feldenkrais, Body Mind Centering, Capoeira, …
Sommige kende ik al, andere heb ik eventjes aangeraakt en weer andere werden zo belangrijk voor me dat ik er nog steeds mee bezig ben.

Feldenkrais, Body Mind Centering, Somatic Movement Coaching, Traditioneel Chinese Medicijnen
Moshe Feldenkrais baseerde zijn therapeutische bewegingsleer op de fysica van het lichaam. Hij bestudeerde de anatomie van het menselijk lichaam om de mogelijkheden en onmogelijkheden van ons bewegingsapparaat te leren kennen. Hij ontwikkelde een unieke manier om lichamelijke beperkingen als kansen waar te nemen. Geleidelijk aan ontstond de Feldenkrais methode waarbij de optimalisering van bewegingscoördinatie centraal staat en de efficiëntie van alledaagse bewegingspatronen verhoogd wordt. Ik was in de gelegenheid meerdere Feldenkrais-workshops bij verschillende leraren te volgen; onder andere bij Larry Goldfarb, de “Feldenkrais-goeroe”  van onze tijd.
Wederom raakte ik in conflict met een orthopeed. Ik had weleens last van duizeligheid en hoofdpijn. Ook deze arts adviseerde me om rustiger aan te doen en hij kraakte mijn halswervels zodat deze weer recht zaten. De hoofdpijn verergerde dermate dat ik met een overdreven beweging mijn halswervel expres weer “scheef” zette. Op deze manier bleef de pijn draaglijk. Tijdens een Feldenkrais-les van Ivan Wolfe besteedden wij aandacht aan de sequentiële rotatie van de wervelkolom. Ik concentreerde me net op mijn bovenrug toen ik een heel zachte “krk” in mijn nekwervels hoorde en voelde. Zoals later bleek, verschoof mijn “scheef zittende” nekwervel op dat moment zelf zachtjes terug naar zijn eigenlijke plek. Mijn hoofdpijn verdween en ik heb er tot nu toe geen last meer van gehad. Op dat moment begon ik inzicht in het zelfgenezingspotentieel van mijn lichaam te krijgen. Ik ervoer dat een wervel, die “uit zichzelf” weer op de goede plek glijdt, veel beter geneest dan een wervel, die van buiten af naar de goede plek “gekraakt” wordt.

Body Mind Centering is door Bonnie Brainbridge-Cohen ontwikkeld. Zij is medisch opgeleid (Fysiotherapeute) en kwam op haar reizen veel in contact met de Oosterse filosofieën, massage technieken en meditatie. Zij combineerde ” Oost en West” en ontwikkelde een haar eigen, hollistische therapievorm, gericht op onze (zelf) genezende krachten, aangestuurd door ons bewustzijn en ons voelen.
Dezelfde methode wordt sinds 1999 in Amsterdam door Jacques van Eijden onder de naam Somatic Movement Coaching als therapeutische beroepsopleiding aangeboden, waaraan ik in 1999 en 2000 met groeiende belangstelling deelnam. In deze opleiding maakte ik op een voor mij zeer effectieve manier nader kennis met de menselijke anatomie en fysiologie. Wederom kwamen de namen van de verschillende lichaamsstructuren langs, maar deze keer ervoer ik hen; ik voelde hen; en ik begreep ze.
Mijn belangstelling voor een therapeutische benadering van het menselijk lichaam groeide met deze opleiding. Was mijn insteek eerder geweest, om middels groeiend lichaamsbewustzijn mijn eigen bewegingsrepertoire te vergroten, zo veranderde mijn perspectief geleidelijk aan. In 2004 leek het een logische stap om Traditioneel Chinese Medicijnen bij Qing Bai te studeren. Drie jaar lang bestudeerde ik de basis van de Chinese geneeskunde en de Acupressuur TuiNa.

Maar waarom dan nu de workshops Anatomie in de Praktijk?
Kennis hebben van de menselijke anatomie is om velerlei redenen interessant:
– Om het eigen lichaamsbewustzijn verder te ontwikkelen,
– Om processen en gedachtegangen van artsen rondom gezondheid beter te begrijpen,
– Om de eigen gezondheid beter te begrijpen en te kunnen beschermen,
– Om beweging beter te begrijpen en blessures te voorkomen,
– Om beweging beter uit te voeren,
– Om beweging beter te doceren.

Dat zijn onder meer redenen voor veel opleidingen om kennis omtrent de anatomie verplicht stellen. Of dat de opleiding Klassiek Ballet, Leraar Aikido of Yogadocent is… In de meeste gevallen wordt anatomie dan bij gebrek aan alternatieven als theoretische kennis aangeboden. Er worden boeken gelezen, platen en modellen bekeken. Dat is een manier om deze kennis te vergaren, maar er is ook een andere manier.

En ik denk dat deze andere manier bij veel mensen ertoe kan leiden, dat zij deze theoretische kennis ervarenvoelen, begrijpen en daarmee toe kunnen passen in hun dagelijkse praktijk en de kennis niet meer vergeten.

Aangesproken door mijn Aikido-leraar en door een drakenboot-team in Duitsland, ben ik begonnen deze workshops te geven. Op dit moment doe ik dit vooral in kleine settings. Hierdoor is er voldoende ruimte om op de individuele vragen in te gaan en deze uit te diepen.
Door het volgen van een Yoga-opleiding werd me nogmaals duidelijk hoe belangrijk het is om anatomie op deze manier aan te bieden.